tag:blogger.com,1999:blog-57660758730588671692011-11-27T16:21:56.583-08:00A touchy personమా'రాం'గోపాల్noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-5766075873058867169.post-78387532324122757082007-09-19T11:39:00.000-07:002007-09-19T13:50:06.451-07:00ప్రతీ మనిషి వేరొకరిని ఏదో ఒక సందర్భంలో అడిగే లేదా ప్రశ్నించే వాక్యం ఇది.<br /> "నువ్వు నన్నర్థం చేసుకోలేదు".<br /><br />కానీ ఇదే ప్రశ్న మనకి మనం వేసుకొంటే? అంటే మనం మనకి అర్థం అయ్యామా?<br />"పూర్తిగా" అని గుండెలమీద చేయి వేసుకొని సమాధానం చెప్పగల మగధీరుడు కానీ,నారీరత్నం గానీ తారసపడతారని ఆశించడం లేదు.<br />ఎందుకంటే " నేను " అనేది సంక్లిష్టతల సమాహారం.<br />మారాం చేసే ఈ రాంగోపాల్ను అంటే ప్రస్తుతమున్న నేనుగా మార్చిన అనేక సంఘటనలు, కథలు, నీతిసూత్రాలు,మంచిమాటలు ఒకటేమిటి ఎన్నెన్నో విషయాలు మన బ్లాగు నేస్తాలతో ధారావాహికగా పంచుకోవాలనే ఆకాంక్షతో మొదలు పెడుతున్నా.మిత్రులందరూ తమ తమ అభిప్రాయాలను తెలియజేయగలరు.<br /><br /> ఇది నా చిన్నప్పుడు, మా నాన్నగారు చెపుతుండగా విన్న కథ. తర్వాత్తర్వాత నా మీద ఎంతో ప్రభావాన్ని చూపించిన కథ.<br /><br /> " సర్వఙ్ఞ "<br /><br /><br /> అనగనగా ఒక రాజుగారికి తన రాజ్యంలో సర్వఙ్ఞులు ఎంతమంది ఉన్నారో తెలుసుకోవాలనిపించింది. సర్వఙ్ఞుడంటే అన్ని విద్యలూ పరిపూర్ణంగా తెలిసినవాడని అర్ధం. అంటే ఆ వృత్తి తన కుల వృత్తా అనిపించేంత నైపుణ్యం ఉండాలన్నమాట.<br /> రాజు తలచుకొంటే దెబ్బలకు కొదవా!<br />తక్షణమే చాటింపువేసారు ఫలానారోజు పోటీ అని.<br />అందరూ ఎవరికివారే సర్వఙ్ఞులు.<br /> పోటీ తీవ్రంగానే జరిగింది.<br />ఒక్కడు మాత్రమే అన్నింటా గెలిచి చివరిదాకా నిలబడ్డాడు.<br />సరే! వాడే బహుమతికర్హుడు.<br />బహుమతి ప్రదానం రోజొచ్చింది.<br />ఈయబోతూ ఈయబోతూ రాజుగారు ఆగిపోయారు.<br />' మళ్ళీ ఏమొచ్చిందిరా ' అనుకొంటూ సభికులు నిరుత్సాహపడ్డారు.<br />రాజుగారు మంత్రివైపు తిరిగి " ఏమండీ! మీరే కద కమిటీ అధ్యక్షులు. పరీక్ష సక్రమంగానే జరిగిందా మంత్రిగారూ? " అంటూ ప్రశ్నించారు. <br /> " ఆర్యా! అన్ని విద్యల్లోనూ ఇతగాడు ప్రవీణుడే సుమండి!" అంటూ మంత్రిగారు ముక్తాయించారు.<br />"అయినా కాని నాదో చిన్న పరీక్ష" అంటూ విజేతవైపు చూచి<br />" ఏమయ్యా! నీకు చెప్పులు కుట్టడం వచ్చా?" అంటూ ప్రశ్నించారు.<br />సభికులంతా విస్తుపొయారు. ఒక సద్బ్రాహ్మణునిచే చండాల పని చేయించడమా? అప్రయత్నంగానే అందరి చూపుడువేళ్ళూ ముక్కులపైకి పోయాయి.<br />అతగాడు మాత్రం తడబడలేదు.<br /> " చిత్తం మహారాజా!" అంటూ తనకు కావాల్సిన తోళ్ళూ,దారం,కత్తీ వగైరాలు తెప్పించికొని పని మొదలు పెట్టాడు.<br />రాజుగారు మాత్రం తదేకదృష్టితో అతడినే పరిశీలించసాగారు.<br />కొలతలు తీసుకున్నాడు.తోలు కత్తిరించుకున్నాడు.కుట్టడం పూర్తి కావొచ్చింది. చివరికి కంట్రాణీతో దారం బయటికి లాగి పూర్తిగా వచ్చిందొ లెదో తెలుసుకోవడం కోసమని ఆ దారం కొసని పళ్ళ మధ్య పట్టి గట్టిగా లాగాడు.<br />"శహభాష్. నువ్వే సర్వఙ్ఞుడివి" అంటూ కౌగలించుకొని బహుమతి ప్రదానం చేసాడు.<br /> ఆ విధంగా దారాన్ని పళ్ళతో పట్టి లాగడం అనేది చెప్పులు కుట్టడం వృత్తిగాగల మాదిగవారు మాత్రమే చేయగల నిపుణత.<br /><br /> ***************<br /> కథ అయిపోయింది. కానీ నాలో ఆలోచన ప్రారంభం అయింది. అన్ని పనులూ ఏ ఒక్కరైనా అలా పరిపూర్ణమైన ప్రావీణ్యతతో చేయగలరా? అని.<br />సరే! ప్రయత్నిస్తే వచ్చే నష్టం ఏమి లేదు కదా అని ఆచరణలో పెట్టి చాలావరకు సాధించగలిగాను. అన్నిపనుల్లో కాకపోయినా, చేసిన పనిలో మాత్రం పరిపూర్ణత తీసుకురావడంలో మాత్రం చాలవరకు కృతకృత్యుణ్ణి కాగలిగాననడం సత్యదూరం కాదు.<br /> "Even if a best thing is given to you, you should make it better" అనేది తర్వాతి కాలంలో నాకొక మంత్రం అయికూర్చుంది.<br />మీరూ ప్రయత్నించండి నేస్తాలూ.ఫలితం తప్పక కనిపిస్తుంది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5766075873058867169-7838753232412275708?l=ulipikatte.blogspot.com' alt='' /></div>మా'రాం'గోపాల్noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5766075873058867169.post-3280025628513001902007-09-18T13:41:00.000-07:002007-09-18T14:49:53.139-07:00నా ప్రియ మిత్రులారా,<br /><br />ఇది నా తొలి బ్లాగు. వాస్తవ ప్రపంచంలో వెలువరించలేని ఎన్నో ఆలోచనలను,అనుభవాలను,ఆవేశాలను,అనురాగాలను, అసహ్యాలను, ఒకటేమిటి అన్నింటినీ బయటకి వెళ్ళగ్రక్కి సేదదీర్చుకొనే మార్గమిదేనని ఎన్నాళ్ళుగానో వింటున్నప్పటికీ సమయాభావం వలన కొంత, దాని లోతు,దరి తెలియక కొంత ఇన్నాళ్ళూ దూరంగా ఉన్నాను.<br /><br />BETTER LATE THAN NEVER!<br /><br />ఇక ఆలస్యంగానైనా, ఆర్భాటంగా ప్రవేశిస్తున్నాను.<br />ఓంప్రధమంగా గణనాధుని స్తుతి:<br />ఏకదంతాయ విద్మహే.<br />వక్రతుణ్డాయ ధీమహి ..<br />తన్నో దంతిః ప్రచోదయాత్<br /><br />వాణీస్తుతి:<br /><br />బ్రహ్మస్వరూపా పరమా జ్యోతిరూపా సనాతనీ.<br />సర్వవిద్యాధిదేవీ యా తస్యై వాణ్యై నమో నమః<br />మాతృ దీవెన :<br /><br />వాగ్దేవి వక్షద్వయమన్న గడుప్రీతి నీకు గుమారా<br />గ్రోలుమీ సంగీత సాహిత్య క్షీరధారల గడుపార<br />భవదంఘ్రి యుగళమంటి గైకొనుమాశీస్సులు<br />రచనల్ సేయంగల ప్రౌఢిమగల్గు!జయమయ్యెడిన్!<br /><br />ఇక ఇప్పటికే బ్లాగుప్రపంచంలో వీర విహారం చేస్తున్న బ్లాగు వీరులందరికీ ఇవే నా నమోవాకములు.<br />మీ ఆశీస్సులూ,సూచనలనాశిస్తూ,<br />మా'రాం'గోపాల్<br /><br />P.S:<br />1) ఇది చదివినవారు కనీసం రెందు ముక్కల్లోనైన ఆశీస్సులనందించవలసిందిగా ప్రార్ధన.<br />తప్పితే 'దడిగా డువా నవిదిచ '.<br />2) దూకుడిని మన్నించగలరు.చిలిపి చేష్టలేకాని,పిచ్చిచేష్టలు కావని గమనించగలరు.<br />3)పాతోళ్ళైనా,కొత్తోళ్ళైనా నాతో లింకు పెట్టుకోగలరు.<br /><br />చివర్లో గిలిగింత: 'రవిక'లో ఉండే ఆ రెండూ ఏవో చెప్పగలరా?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5766075873058867169-328002562851300190?l=ulipikatte.blogspot.com' alt='' /></div>మా'రాం'గోపాల్noreply@blogger.com3